Bourdieu’nün Devletin Sınıflandırma Gücü Perspektifi Üzerinden Türkiye`deki “Bütünşehirleşme” Sürecinin Yapısal ve İşlevsel Analizi

Bu araştırma, Türkiye\\\'de büyükşehir belediyelerinin sınırları içindeki köylerin idari statü değişimini, yani önce mahalleye, ardından kırsal mahalleye dönüşüm sürecini incelemektedir. Bu süreç, köylerin geleneksel yapısında değişimlere yol açan bir dönüşüm olarak değerlendirilebilir. Köylerin bu değişimi, köylülük yaşam biçiminde de merkezi yönetimin kırsal alanlara yönelik indirgemeci bakış açısıyla birtakım krizlere neden olmaktadır. Büyükşehir belediyelerinin görev ve yetki alanlarının genişlemesiyle birlikte, köylülük idari düzlemde kentli olarak sınıflandırılmakta ve köylüler, kent yaşamının gerektirdiği çeşitli mali yükümlülüklerden sorumlu tutulmaktadır. Bu durum, idari ve hukuki açıdan kentsel ve kırsal alan arasındaki ayrımı muğlaklaştırmakta, aynı zamanda kentlilik ve köylülük yaşam biçimlerinin özgün niteliklerini de giderek zayıflatmaktadır. Büyükşehir sınırları içinde tüm yerleşimlerin \\\"kentsel alan\\\" ve burada yaşayanların \\\"kentli\\\" olarak değerlendirilmesi, Türkiye\\\'de birçok ilde kırsal ve kentsel alanlar arasındaki işlevsel ve yapısal farklılıkların göz ardı edilmesi anlamına gelmektedir. Bu çalışmanın temel amacı, 6360 sayılı Kanun ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediyesi Kanunu üzerinden merkezi yönetimin yerel yönetimler üzerindeki dönüştürücü etkisini incelemektir. Özellikle, köy ve kırsal alan olgusunun bu süreçte nasıl değiştiği ve zayıfladığı araştırılmaktadır. Bu amaçla, eleştirel sosyal bilim yaklaşımlarından olan Bourdieu’nün (2020) devletin sınıflandırma gücü kavramı çerçevesinde, kırsal alanların idari dönüşümünün toplumsal yapılar üzerindeki etkilerini incelemek amacıyla elde edilen bulgular analiz edilmiştir.