12-14 Yaş Basketbolcularda Sportif Mental Dayanıklılık Düzeyi ile Basketbol Teknik Becerisi Arasındaki İlişkisinin İncelenmesi

Bu araştırma, 12-14 yaş aralığındaki basketbolcularda sportif mental dayanıklılık düzeyi ile basketbol teknik becerileri arasındaki ilişkiyi incelemeyi amaçlamıştır. Araştırma evrenini Antalya bölgegi U-14 Anadolu ligi basketbolcularından oluşturulmuş olup örneklem grubu ise anadolu ligine katılan 2 farklı takımdan toplam 45 erkek basketbolcudan oluşmaktadır. Araştırma grubunu oluşturan basketbolcular 2022-2023 sezonu Antalya bölge U-14 Anadolu ligi müsabakalarına hazırlanan basketbolculardan meydana gelmekte olup, araştırma grubunu meydana getiren basketbolcuların belirlenmesinde tesadüfü örneklem seçim yönteminden yararlanılmıştır. Basketbolcuların zihinsel dayanılılık seviyelerinin belirlenmesinde Sporda Zihinsel Dayanıklılık Envanteri kullanılmıştır. Genç basketbolcuların teknik kapasiteleri (Çembere havadan atış, dripling, Duvara hızlı pas) tespit etmek için ise Basketbol Yetenek Test Bataryasi envanteri kullanılmıştır. Araştırma kapsamında toplanan verilerin analizinde SPSS 25.0 programı kullanılmıştır. Verilerin normallik testi Kolmogorov Smirnov ile yapılmıştır. Zihinsel dayanıklılık envanterine ilişkin Cronbach’s Alpha değerleri ,65 ile ,77 arasında bulunmuştur. Zihinsel dayanıklılık ile beceri ölçümleri arasındaki ilişkinin incelenmesinde Pearson Korelasyon analizi kullanılmıştır. Zihinsel dayanıklılığın beceri ölçümleri üzerindeki etkisinin incelenmesinde ise Çoklu Doğrusal Regresyon analizi kullanılmıştır. Elde edilen bulgulara göre Zihinsel dayanıklılığın dripling üzerindeki etkisi ise %15,8’dir ve bu etki istatistiksel olarak anlamlıdır (r2=,158; p<0,05). Sonuç olarak; antrenman programlarında sportif mental dayanıklılığın geliştirilmesinin, basketbolculardaki teknik becerilerin artırılmasında etkili bir strateji olabileceği düşünülmektedir. Bu sonuçlar, egzersiz psikolojisi alanında çalışan uzmanlara ve antrenörlere, oyuncuların hem fiziksel hem de zihinsel yeteneklerini optimize etmeye yönelik bireyselleştirilmiş yaklaşımlar geliştirme konusunda yol gösterici olabilir.