Öğretmenlerin İş Yaşamındaki Yalnızlıkları ile Sosyo-Demografik Özellikleri Arasındaki İlişkinin İncelenmesi

Bu çalışmada; öğretmenlerin iş yaşamındaki yalnızlıklarının bazı sosyo-demografik değişkenlere göre farklılaşıp farklılaşmadığını belirlemek amacıyla Ankara’nın kuzeybatı bölgesinde yer alan Ayaş, Güdül, Beypazarı, ve Nallıhan ilçelerindeki çeşitli kademelerde görev yapan 533 öğretmene “İş Yaşamında Yalnızlık Ölçeği” uygulanmıştır. Araştırma sonuçlarına göre; erkek öğretmenlerin, kadın öğretmenlere göre sosyal arkadaşlıklarının daha yüksek olduğu, alt ve orta refah düzeyinde yer alan öğretmenlerin, üst refah düzeyinde yer alan öğretmenlere göre duygusal yoksunluklarının daha yüksek olduğu ve Güdül ilçesinde görev yapan öğretmenlerin diğer ilçelerde görev yapan öğretmenlere göre sosyal arkadaşlıklarının daha yüksek olduğu sonucuna varılmıştır. Bununla birlikte yaş, eğitim durumu, medeni durumu çocuk sayısı, görev yaptıkları kademeleri, meslekte geçirdikleri süreleri ve yöneticilik görevlerinin, duygusal yoksunluk ve sosyal arkadaşlık üzerindeki etkilerinin istatistik olarak anlamlı olmadığı sonucuna varılmıştır.