SÜRYANİ KADİM KİLİSESİ’NDE MURUN SAKRAMENTİ

Bu makalenin konusu Süryani Kadim Kilisesi’nde Murun Sakramentidir. Konu, Süryani Kadim Kilisesi’nin Mesih sırrı ve öğretisine dayalı olan sakramental teolojisinden hareketle ele alınmıştır. Makalede konu ile ilgili temel kaynaklardan birisi kadim ritüel metni olmuştur. Çalışmanın hedefi Murun sakramentinin teolojik yönünü Süryani Kadim Kilisesi örneğinde ortaya koymaktır. Kutsal Kitap’a, Kilise Babalarının eserlerine ve geleneğe dayalı gelişen Murunun sakramental yönü konunun sınırlarını ifade etmektedir. Makalenin sonuçlarına göre, Süryani Kadim Kilisesi’nde sakramental teoloji erken Hıristiyanlıktaki sakramentler teolojisine paralel şekilde gelişim göstermiştir. Kilise, Ortaçağ sonlarında gelişen yedi sakrament doktrinini kadim dönemden beri uyguladığı yedi ayini sakramental kabul ederek benimsemiştir. Murun sakramenti, Kutsal Ruh’un yani Tanrı’nın Ruh’unun verildiği sakramenttir. Murunun vaftizi tamamladığı, onayladığı ve güçlendirdiği kabul edilir. Süryani Kadim Kilisesi’ne göre Murun ile kişi Kutsal Ruh’un tapınağı haline gelir ve bir Hıristiyan olarak İsa Mesih’te yaşama ruhunu elde eder. Kutsal Ruh ile kişiye, Kutsal Kitap’ta ifade edilen birçok armağan bahşedilir. Süryani Kadim Kilisesi’nde Murun ritüeli vaftiz ritüelinden hemen sonra aynı ayinde uygulanır. Murun ritüelinde kullanılan her nesne, söylenilen dualar ve din görevlisinin hareketleri sakramental ve sembolik anlamlar barındırır