BEHCETÜ’L-HADÂİK’İN SÖZ VARLIĞI ÜZERİNE BİR DEĞERLENDİRME

Behçetü’l-Hadâik, bünyesinde hem Eski Türkçe hem de Oğuzca dil özelliklerini barındıran karışık dilli bir eser olarak kabul edilmektedir. Eser, 11. yüzyılın sonlarından itibaren Anadolu’yu yurt edinen Selçuklu Türklerinin konuştukları Türkçenin söz varlığını ortaya koymada önemli bir konumdadır. Çünkü 11-13. yüzyıllar arasında Anadolu’da konuşulan Türkçe ile ilgili çok fazla kaynak bulunmamaktadır. Bu çalışma ile Behçetü’l-Hadâik eserinin söz varlığını incelemek, bu söz varlığından Eski Anadolu Türkçesi metin ve sözlüklerinde yer almayan kelimeleri tespit etmek, bunların geçirdiği tarihsel değişim ya da gelişimlere uzanmak ve Eski Anadolu Türkçesi söz varlığına katkıda bulunmak amaçlanmıştır