VİCTOR HUGO’NUN BİR İDAM MAHKÛMUNUN SON GÜNÜ’NDE CEZA SİSTEMİNİN ELEŞTİREL SUNUMU

Bir İdam Mahkûmunun Son Günü, bir hapishanede hayatının son altı haftasını geçiren bir idam mahkûmunun korku ve acılarının öyküsüdür. Ne adını, ne de işlediği cinayeti bilmediğimiz bu mahkûm, Bicêtre hapishanesinde yaşadığı, yaptığı ve gördüğü şeylerden okuyucuyu haberdar eder. Roman böylece onun hapishane müşahedelerinin öyküsü olur adeta. Hümanist Victor Hugo’nun sözcüsü olan bu anlatıcı, sadece hapishane dünyasının öyküsünü sunmakla yetinmez. Ayrıca hapishanenin mahrumiyetlerini ve insanlık dışı uygulamalarını okuyucuya adeta ihbar eder, gözlemlediği zincire vurma uygulamasını gözler önüne serer ve X. Charles’ın hükümdarlığında Restauration döneminin ilk yıllarında çokça uygulanan idam cezasının vahşiliklerini okuyucuya sunmak ister. Çalışmamızda amacımız, sosyopolitik bir roman olan Bir İdam Mahkûmunun Son Günü’nde Victor Hugo’nun Restauration döneminin ceza sistemini okuyucuya nasıl eleştirel bir şekilde sunduğunu göstermektir