Yaşlılarda Düzenli Yapılan Boş Zaman Fiziksel Aktiviteleri ile Kırılganlık Düzeyi Arasındaki İlişki

Amaç: Bu çalışma yaşlı bireylerde düzenli yapılan boş zaman fiziksel aktiviteler ile kırılganlık düzeyinin ilişkisini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Yöntem: Kesitsel tipteki çalışma, bir hastane polikliniğine başvuran 65 yaş üzeri yaşlılarda (n=295) gerçekleştirilmiştir. Araştırmada veri toplamak için: ‘’Genel Bilgi Formu, ‘’Frail Kırılganlık Ölçeği’’, ‘’Uluslararası Fiziksel Aktivite Ölçeği (kısa form)’’ ve düzenli boş zaman fiziksel aktivitenin belirlenmesinde, Chang ve ark.’nın tanımı kullanılmıştır. Veriler, sayı, yüzde, ortalama±standart sapma, medyan (minimum-maksimum), analizlerde Mann-Whitney U testi, Kruskal Wallis testi ve ki-kare testi kullanılarak sunulmuştur. Bulgular: Katılımcıların %30.6’sı kırılgan, %47.8’i kırılganlık öncesi dönemdedir. Kırılganlık ile ilişkili faktörlere bakıldığında, daha önce düşme öyküsü olanların %40.3’ünde kırılganlık görülürken, düşme öyküsü olmayanlarda kırılganlık %25.5’dir (p<0.05). Düzenli boş zaman aktivitesi yapanların %22.1’inde kırılganlık görülürken, yapmayanlarda kırılganlık %39’dur (p<0.05). Ayrıca toplam fiziksel aktivite MET değeri ile yürüme MET değerinin kırılgan yaşlılarda daha düşük olduğu tespit edilmiştir (p<0.05). Düzenli boş zaman aktiviteleri ile ilişkili faktörlere bakıldığında kadınlarda ve genç yaşlılarda bu aktivitelerin daha fazla yapıldığı görülmüştür (p<0.05). Sonuç: Çalışmada düzenli boş zaman fiziksel aktivite yapmayan yaşlılarda kırılganlık daha yüksek bulunmuştur. Kırılganlığı önlemek için, boş zaman aktivitesi olarak fiziksel aktivitenin desteklenmesi ve devamlılığının sağlanması önerilmektedir.