ESKİ ESERLERİN KORUNMASININ HUKUK TARİHİ YÖNÜYLE İNCELENMESİ

Eski eser, tarihî veya arkeolojik değeri olup geçmiş dönemlerden günümüze varlıklarını devam ettiren ya da ileride böyle bir değeri taşıyacağı kesin olan mal varlıklarını belirtmektedir. Günümüzde eski eser kavramı yerine, kültür ve tabiat varlıkları ifadesi kullanılmaktadır. Kültür ve tabiat varlıkları, somut varlıkların yanında, somut olmayan kültürel mirası (din, dil, gelenek, şarkı, dans gibi) da içerdiğinden, daha kapsamlı bir anlamı ifade etmektedir. Bu çalışmada, eski eserleri koruma bilincinin ortaya çıkış sürecinin gösterilmesi amaçlanmıştır. Tarihî veya arkeolojik değeri olan eserlere karşı hukukî olarak nasıl bir yaklaşım sergilendiği, kadim sistemlerde, Batı hukukunda ve Türk hukukundaki gelişmeler çerçevesinde incelenmeye çalışılmıştır. Ancak konu, daha çok Türk hukuk tarihi bakımından ele alınmıştır.