DİJİTAL ORTAMDAKİ İMZALARIN YAZILI ŞEKİL ŞARTINI SAĞLAYIP SAĞLAMADIKLARI ÜZERİNE BİR DEĞERLENDİRME

İnsanlar dijital teknolojileri hukukî işlem sahalarını ve imkânlarını genişletmek maksadıyla kullanmaktadır. Bu çerçevede zaman ve mekân yönünden büyük bir fayda elde edecek şekilde hukukî işlemlerini dijital mecraya kaydır-makta, kâğıt üzerine el ile atılan imzayı dokunmatik ekranlara attıkları imzalar ile ikame etmekte, el ile imzaladığı fizikî belgeyi taramak suretiyle dijital bir forma sokmakta ya da daha kolay bir yöntem olarak taranmış imzasını dijital belgeler üzerine ekleyerek yeni belgeler meydana getirmekte, bu vesileyle elde edilen dijital belgeleri yine dijital iletişim kanallarıyla muhataba ileterek hukukî işlemlerini şekillendirmeye çalışmaktadır. Teknolojik gelişmelerin hukuk karşısında ortaya koyduğu bu meydan okumaya karşı nasıl bir tavır takınılacağı, diğer bir ifadeyle dijital ortamda oluşturulan ya da muhafaza edilen ve görünüm itibarıyla el ile atılmış imza sureti taşıyan belgelerin yazılı şekil şartını yerine getirip getirmeyeceği incelemeye değer bir meseledir. İlk bakışta borçlar hukukunun liberal ruhu da nazara alınarak olumlu cevap verilebilecek bu mesele, birtakım problemleri de beraberinde getirmektedir. Bu çalışmada dijital teknolojilerin kullanımıyla meydana getirilen imzalı belgelerin adî yazılı şekil şartını sağlayıp sağlamadığı incelenmektedir. Bu bağ-lamda imzaya ilişkin genel bilgilere, dokunmatik ekranlara atılan imzalara, el ile imzalanıp taranarak dijital forma dönüştürülen belgelere, daha önceden taranmış imzanın dijital belge üzerine eklenerek oluşturulan belgelere ve bütün bunların meydana getirebileceği risklere değinilmiştir. Güvenli elektronik imza ile imzalanan belgeler, meselenin Elektronik İmza Kanunu’nda sonuca bağlanmasından dolayı kapsam dışında tutulmuştur.