Girit Adası ve Rodos Baseni’nin (Doğu Akdeniz) Dengeleme Mekanizmasının Girişim (Admittance) Fonksiyonu ile Araştırılması

Kabuğun ve üst mantonun, topoğrafik yükleri  gravitasyonel olarak nasıl dengelediği tektonik açıdan önemli bir kavramdır. Bir bölgedeki yüklerin dengelenme durumu, o bölgeye ait topoğrafya ve gravite verilerinin irdelenmesi ile belirlenebilmektedir. Tektonik olarak oldukça karmaşık olan Doğu Akdeniz bölgesinin dengelenme mekanizması, girişim (Admittance) fonksiyonun kullanılmasıyla literatür genelinde ilk olarak bu çalışma kapsamında irdelenmiştir. Bu kapsamda, farklı topoğrafik/batimetrik, gravitasyonel değerlere ve tektonik özelliklere sahip Doğu Akdeniz bölgesi, Girit Adası ve Rodos baseni olmak üzere iki ayrı bölgeye ayrılarak incelenmiş, gravite ve topoğrafya verileri arasındaki girişim (admittance) uyumundan yararlanılarak bu bölgelerin efektif elastik kalınlık değerleri ve ayrıca düz-ters çözüm teknikleri ile kabuk-manto ara yüzeyine ait bükülme derinlikleri elde edilmiştir. Sonuç olarak, Doğu Akdeniz’de yer alan bu iki   bölgenin izostatik modellerinin Airy modeline uymadığı, Girit Adası ve çevresi için efektif elastik kalınlık değerinin ortalama 6 km olduğu, Rodos baseni ve çevresi için efektif elastik kalınlık değerinin ortalama 8 km olduğu saptanmıştır. En uygun efektif elastik kalınlık değerine karşılık gelen kabuk-manto ara yüzeylerine ait ortalama bükülme derinliklerinin Girit Adası ve çevresinde yaklaşık 19-29 km, Rodos Baseni ve çevresinde ise 20- 32 km arasında değiştiği saptanmıştır.