Effective Mode Shapes of Viaducts Subjected to High-speed Train

Yüksek hızlı demiryolları, geleneksel demiryollarından daha fazla viyadük gerektirir. Tren ve viyadük arasındaki dinamik etkileşim etkisi, raydan çıkma, yapısal güvenlik ve yolcu konforunun bozulması nedeniyle önemli bir konudur. Bu çalışmada viyadük çok bölmeli bir çerçeve olarak düşünülmüştür. Çok bölmeli çerçeve sonlu elemanlar yöntemi ile modellenmiştir. Tren, 4 serbestlik dereceli iki akslı sistem olarak idealize edilmiştir. Birleştirilmiş araç-yapı sisteminin hareket denklemleri genelleştirilmiş Lagrange denklemi ile belirlenmiştir. Sistemin dinamik yanıtını belirlemek için Wilson-teta zaman integrasyonu yöntemi kullanılmıştır. Etkin mod şekilleri, 3D frekans-hız-genlik grafikleri kullanılarak araştırılmıştır. 1 ve 2 bölmeli çerçevelerin birinci ve ikinci modlarının, yapının rezonans cevabında baskın olduğu belirlenmiştir.