Aday Çocuk Gelişimcilerin Eleştirel Düşünme Eğilimleri İle Akademik Öz-Yeterlikleri Arasındaki ilişki

Bu çalışmanın amacı aday çocuk gelişimcilerin eleştirel düşünme eğilimleri ile akademik öz yeterliklerini farklı değişkenler açısından incelemektir. İki ayrı ölçekle verileri toplanan bu çalışmanın örneklemini 7 farklı üniversitede çocuk gelişimi programlarında ön lisans veya lisans düzeyinde öğrenim görmekte olan 211 öğrenci oluşturmaktadır. Genel olarak aday çocuk gelişimcilerin hem eleştirel düşünme eğilimlerinin hem de akademik öz-yeterliklerinin ölçek ortalamalarının üstünde ve yüksek olduğu görülmüştür. Sınıf düzeyi değişkeninde 2. ve 4. sınıfta öğrenim görmekte olan katılımcıların 1. ve 3. sınıfta öğrenim görmekte olanlardan eleştirel düşünme eğilim boyutlarından olan bilişsel olgunluk olarak daha iyi oldukları bulunmuştur. Mahalle veya köyde çocukluk dönemini geçiren katılımcıların apartman veya sitelerde çocukluklarını geçiren katılımcılara oranla eleştirel düşünme eğilimlerinin yüksek olduğu tespit edilmiştir. Katılımcıların ekrana ayırdıkları sürede yaşanılan artışın bilişsel olgunluk, yenilikçilik ve bilişsel uygulamalarda olumsuzluğa neden olduğu fark edilmiştir. Bunun dışında günlük kitap okumaya ayrılan sürenin fazla olmasının eleştirel düşünme ve akademik öz-yeterliğe olumlu yönde katkısı olduğu ve ayrıca akademik öz yeterlik ile eleştirel düşünme arasında anlamlı ve yüksek düzeyde ilişkinin olduğu tespit edilmiştir.