Fıkhî İhtilafların Tefsirlere Etkisi (Nesefî’nin ve Îcî’nin Tefsirleri Özelinde)

Mezheplerin fıkhî ihtilaflarının tefsirlere ve bunlardaki yorumlara açıkça yansıdığı bilinen bir husustur. Hanefî fakihlerinden ve müfessirlerinden Ebü’l-Berekât en - Nesefî’nin (ö. 710/1310) tefsiri Medârikü’t-Tenzîl ve Hakâiku’t-Te’vîl adlı eseridir. Şâfiî mezhebinden olup önemli mütekellimlerden sayılan Aḍudüddîn el-Îcî’nin (ö. 756/1355) yazdığı tefsiri ise Tahkîku’t-Tefsîr fî Teksîri’t-Tenvîr adlı eseridir. Biz yukarıda zikrettiğimiz gerçeği, iki müfessirimizin tefsirlerini, özellikle “evlilikle ilgili âyetlerin” yorumları hususlarında kıyaslayarak, aşağıda örneklendirmeye çalışacağız. Ayrıca “boşama ve üzerine terettüp eden hükümleri de ihtivâ eden âyetlerin” yorumları ele alınıp incelendiğinde, yine bir tez konusu oluşturabilecek hacimde, fıkhî ve mezhepsel farklılıkları ortaya çıkaracak bir çalışma elde edilebilir. Tefsirlerde ayrı bir kategoriyi oluşturan ve Kur’ân’ın tamamını değil de sadece fıkhî âyetlerin yorumlarını ele alan Tefsîru Âyâti’l-Ahkâm ya da Ahkâmü’l-Kur’ân türü eserlerde bu husus daha bâriz olarak işlenmiştir.