Programlama Öğretiminin Ortaokul Öğrencilerinin Öz-düzenleme Stratejileri ve Motivasyonel İnançları Üzerindeki Etkisi

Bu çalışmada ortaokul öğrencilerinin öz-düzenleme, bilişsel strateji kullanımı, içsel değer, sınav kaygısı ve öz-yeterlik düzeylerinin programlama öğretimi sürecinden etkilenip etkilenmediğinin belirlenmesi amaçlanmıştır. Araştırmanın çalışma grubunu Millî Eğitim Bakanlığı’na bağlı iki ortaokulda öğrenim gören 130 öğrenci oluşturmaktadır. Öğrenciler daha önce bilgisayar programlama eğitimi almamışlardır. Araştırmada veri toplamak amacıyla, Pintrich ve De Groot (1990) tarafından geliştirilen ve dilsel eşdeğerliği Üredi (2005) tarafından yapılan “Öğrenmeye İlişkin Motivasyonel Stratejiler” ölçeği kullanılmıştır.   Ölçeğin öz-düzenleme, bilişsel strateji kullanımı, içsel değer, sınav kaygısı ve öz-yeterlik olmak üzere 5 alt boyutu bulunmaktadır. Araştırmada deneysel desenlerden tek grup öntest-sontest desen kullanılmıştır. Öğrencilere 16 hafta planlanan Problem Çözme, Programlama ve Özgün Ürün Geliştirme Ünitesi’nin öğretimi öncesinde ve sonrasında Öğrenmede Motive Edici Stratejiler ölçeği uygulanmıştır. Elde edilen veriler dijital ortama aktarılmıştır. Öğrencilerin öğretim uygulaması öncesi ve sonrasında ölçeğin tüm alt boyutlarından aldıkları puanların sontest-öntest fark analizleri yapılmıştır.  Analizlerde istatistiksel analiz yöntemlerinden ilişkili örneklemler t-testi ve Wilcoxon işaretli sıralar testi kullanılmıştır. Öğrencilerin ölçeğin tüm alt boyutlarından aldıkları sontest-öntest puanları arasında anlamlı bir farklılık olmadığı tespit edilmiştir. Bu bulgulardan yola çıkılarak programlama öğretiminin ortaokul öğrencilerinin öz-düzenleyici öğrenme becerileri, bilişsel strateji kullanımı ve öz-yeterlik, içsel değer ve sınav kaygısı üzerinde herhangi bir farklılık oluşturmadığı görülmüştür.