DİJİTALLEŞMENİN KURUMLAR SOSYOLOJİSİNE ETKİSİ ÜZERİNE BİR TARTIŞMA

Günümüz toplumlarında yaşanılan değişim dijitalleşme etrafında şekilleniyor. Varoluş dünyası ihtiyaçlar ve beklentilerin dünyasıdır. Bu varoluş dünyası ihtiyaçların karşılanmasına dönük temel pratiklere dayalı olarak yönelimler ortaya koymuştur. Toplumsal sistemler kurumsal organizasyonlar çerçevesinde bu yönelimleri işlevsel olarak kurumlara dönüştürdü. Toplumsal kurumlar bu yönüyle işlevsel mekanizmalar olarak ortaya çıkmıştır. Makro düzeyde politik, ekonomik ve toplumsal sistemler bu değişimlerin görünümü olarak kurumlar sürekli olarak değişime uğradı. İçinde bulunduğumuz tarihsel momentum insanlık tarihinin yaşadığı dönüşümlerin sürekliliği içerisinde bir sonuç olarak ortaya çıksa da günümüzdeki değişim köklü bir kırılmaya işaret etmektedir. Dijitalleşme ya da dijital toplum insan yaşamının sayıların sonsuz akışına dönüşerek adeta yeni bir türün uygarlık tarihinde insanın yanında yer alması sonucunun şekillendiğini göstermektedir. Bu yeni aktör dijitalleşme olarak biyomekanik yapay zekânın varlığıdır. Tarihsel olarak ilk defa insanın pratiklerini bir özne olarak gerçekleştirecek bir teknovaroluş olarak dijitalleşme sahneye çıkmıştır. Bu çalışmanın temel amacı dijitalleşme ile kurumsal işleyişin muhatap kaldığı değişim sürecini kurumlar sosyolojisi bağlamında değerlendirerek günümüz toplumlarının işleyiş mantığı üzerine bir anlamayı ortaya koymaktır.