EXAMINING THE EFFECT OF PARENTS' INTERACTION BEHAVIORS ON THE FATHER-CHILD RELATIONSHIP

Bu araştırmanın genel amacı 36-72 ay çocuğu bulunan anne babaların etkileşimli davranışlarının baba çocuk ilişkisine olan etkisinin incelenmesidir. Örneklem, 36-72 ay çocuğu bulunan 316 anne babadan oluşmaktadır. Araştırmada nicel araştırma yöntemlerinden ilişkisel tarama modeli kullanılmıştır. Çalışmada sosyodemografik özellikleri belirlemek için “Kişisel Bilgi Formu”, annelerin babasavarlık ile ilgili algıları için “Babasavar Annelik Ölçeği”, baba-çocuk ilişkisini incelemek için ise “Ebeveyn Çocuk İlişkisi Ölçeği Baba Formu” kullanılmıştır. Araştırmada, Babasavar Annelik Ölçeği modern annelik, iki kat sorumlu annelik, geleneksel annelik, dolaylı annelik, aşırı bağlı annelik ve babasavar annelik alt boyutları baba yaş, anne eğitim düzeyi, baba eğitim düzeyi, aile yapısı, çocuğun yaşı ve çocuk sayısı değişkenlerine göre anlamlı bir biçimde farklılaştığı görülmüştür. Ebeveyn-Çocuk İlişkisi Ölçeği olumlu ilişkiler, çatışma ve uyumsuzluk alt boyutları ile anne yaş, baba yaş, anne öğrenim durumu, çocuğun yaşı ve çocuk sayısı değişkenlerine göre anlamlı bir biçimde farklılaşmaktadır. Çalışmada modern annelik algısı arttıkça olumlu ilişkilerin arttığı gözlenmiştir. Ev ortamında sorumluluğunu iki kata çıkaran annelerin olumlu ilişkilerinin azaldığı, uyumsuzluk ve çatışma davranışlarının da arttığı gözlenmiştir. Babalara ev ortamında fırsat verici tutumdan ziyade babasavar davranışlar sergileyen annelerin uyumsuzluk ve çatışma davranışlarının arttığı, olumlu ilişkilerinin ise azaldığı görülmüştür.