Depresyonda Tedavi Uyumu, Öz Yeterlik, Benlik Saygısı, Depresyon Düzeyi ve Hemşirelik Yaklaşımı

Depresyon, hem ülkemizde hem de dünyada önemli bir sağlık problemidir. Depresyonda tedavi ve bakım sürecinin en önemli unsurlarından biri tedaviye uyumdur. Tedavi uyumu, depresyonun semptomlarını azaltmak ve nüksü önlemek için psikotrop ilaçların düzenli olarak kullanılmasıdır. İlaçlarını düzenli almayan hastalar, tedavi uyumu bakımından olumsuz değerlendirilmektedir. Tedaviye uyumsuzluk, depresyon tedavisinin başarısız olmasının en yaygın nedenlerinden biridir. Tedaviye uyumsuzluğun altında ilaç yan etkileri, bilgi eksikliği, iç görü eksikliği ve ilaçların etkisiz olduğu algısı yatmaktadır. Öz yeterlik, bireyin istenen sonuçları elde etmek için gerekli davranışları gerçekleştirme becerisine olan inancını ifade eden bir kavramdır. Depresyon hastalarında düşük öz yeterlik düzeyi, hastaların rol ve sorumluluklarını yerine getirmekte zorlanmalarına neden olabilmektedir. Benlik saygısı ise, bireyin kendisi hakkındaki algısıyla ilgili bir kavramdır. Düşük benlik saygısı, depresyonun en önemli belirtilerinden biri olmakla birlikte tedavi sürecini olumsuz etkileyebilen faktörlerdendir. Depresyon düzeyi, hastanın depresif belirtilerinin şiddetini ifade eder. Depresyon düzeyi, hafiften şiddetliye kadar değişebilmekte ve hastanın yaşam kalitesini önemli ölçüde etkileyebilmektedir. Depresyon düzeyini belirlemek, depresyonun belirtilerini izlemede, tedavi ve hemşirelik bakımının etkinliğini değerlendirmede önemli rol oynamaktadır. Hemşireler depresyon hastalarının tedavi uyumunu, öz yeterliğini, benlik saygısını ve depresyon düzeyini iyileştirmede önemli roller üstlenebilir. Bu kapsamda bu çalışmanın amacı, depresyon hastalarının tedavi uyumu, öz yeterlik, benlik saygısı, depresyon düzeyi ve hemşirelik yaklaşımını açıklamaktır.