PEYGAMBERLERİN GÜNAHSIZLIĞI VE ى َ و َ ى , غ َ ص َ , ع َ ِس ي َ ن KELİMELERİNİN ETİMOLOJİK İNCELEMESİ IŞIĞINDA KUR’ÂN’DAKİ ÂDEM KISSASINA YENİ BİR YAKLAŞIM

Günah; temelinde kötülük olan yahut Allah nehyettiği için kötü olan bir fiili bilinçli olarak, Allah’ın emrine/nehyine muhalefet ederek işlemek ve bu vesile ile haddi aşarak doğru yoldan sapmaktır. “Peygamberlerin Allah’ın korumasında olması insert ignore into journalissuearticles values(Ismet); onları tüm günahlardan korur mu?” sorusuna âlimler tarih içerisinde farklı yanıtlar vermişlerdir. İlk dönem rivâyetlerinde onların bazı küçük günahlar işleyebileceği zikredilirken sonraki dönemlerde bu anlayış değişmiş ve yerini peygamberlerin hiç günah işlemeyeceği anlayışına bırakmıştır. Âdeminsert ignore into journalissuearticles values(s);’ın yasak ağaçtan yemesi de görüş değişikliği yaşanan konulardandır. İlk dönem âlimlerinin büyük çoğunluğu “N-S-Y” fiiline terk etmek anlamını verirken, sonraki dönem âlimleri kelâmî bazı kaygılarla fiilin unutmak anlamını tercih etmiştir. Âyete unutmak anlamı vermekse, Kur’ân’a ters bir yoruma sapmak olacaktır.