2010 SONRASI TÜRKİYE SİNEMASINDA DİSTOPİK ANLATILAR: MEKÂN, CİNSİYET VE EKOLOJİ

Authors : İclal Can Gürbüz

Pages : 25-46

View : 63 | Download : 32

Publication Date : 2025-01-25

Article Type : Research Paper

Abstract :Bu çalışma, 2010 sonrası Türkiye sinemasında distopik anlatıların biçimsel, tematik ve eleştirel yönlerini incelemektedir. Tür filmlerinin ikonografik ve anlatısal özelliklerinden hareketle, distopik türün Türkiye’deki özgün kullanımını anlamayı amaçlayan çalışma, temelde Reha Erdem’in Şarkı Söyleyen Kadınlar (Singing Women, 2013), Tayfun Pirselimoğlu’nun Yol Kenarı (Sideway, 2017) ve Semih Kaplanoğlu’nun Buğday (Grain, 2017) filmlerini ele almaktadır. Araştırma, mekânın, zamanın ve karakterlerin distopik anlatılardaki temsillerini analiz ederken, eril tahakküm, ataerkillik ve ekolojik krizler üzerinden türün toplumsal eleştirel işlevini de vurgulamaktadır. Distopik filmler, yalnızca geleceğe dair karanlık bir tablo çizmekle kalmayıp, izleyiciyi mevcut düzenin işleyişine dair düşünmeye teşvik etmektedir. Çalışma, Türkiye sinemasının uluslararası distopik türle nasıl etkileşim kurduğunu ve bu türü yerel bağlamda nasıl dönüştürdüğünü göstermektedir.
Keywords : Distopik Sinema, Türkiye Sineması, Sinemada Alegori

ORIGINAL ARTICLE URL