Samuel Beckett’in Geleneksel Tiyatroya Başkaldıran Oyun Sonu Ve Godot’yu Beklerken Adlı Yapıtları Üzerine Bir İnceleme

Alışılagelmiş geleneksel tiyatro anlayışının yerleşik biçimlerini ve izleklerini yadsıyan Samuel Beckett’in Oyun Sonu ve Godot’yu Beklerken adlı yapıtlarında, insanoğlunun, zaman dışı ve belirsiz uzamdaki trajik durumu imlenir. Klasik dönemlerde kısıtlayıcı bir etkinin varlığı altında, benzer biçemsel bakış ve izleklere sahip olarak sahneye konan oyunlar için, yirminci yüzyılda karşı bir sav gelişim gösterir. Gerçeği doğrudan değil de sezdirerek açımlayan bu eğilimin sonucunda, geleneksel tiyatroya tepki olarak doğan uyumsuz tiyatronun temelleri atılmış olur. Daha önce kullanılan izleklerin ve dekorun dışına çıkan Samuel Beckett de beden ve bilinç çöküntüsü içindeki insanoğlunun, benlik ve varoluş sorunsalını irdeler. Çalışmamızda, gerçeği mimetik bir biçimde sunan Samuel Beckett’in Oyun Sonu ve Godot’yu Beklerken adlı yapıtları, metne dayalı inceleme yöntemi ışığında irdelenecektir.