Kazak Hikâyeci Marhabat Baygut’un ‘Geyik Otu’ Adlı Hikâyesinde Köy ve Şehir Çatışması

İnsanın olaylar ve durumlardan oluşan hayatının gerçekleşme sahnesi mekânlardır. Mekânlar bu anlamda insan hayatının ihtiyaç ve anlayışı doğrultusunda her dönem yeni bir biçim kazanabilir. Bu yenilenme her zaman insanın lehine gerçekleşmez. Kimi zaman mekânlar insana has değerlerden yoksun bir şekilde düzenlendiği için ona hem beden hem ruh yönüyle zarar verebilir. Esas olan ise mekânların yenilenmesinde dinamiğin doğal seyrini takip etmesidir. Kazak hikâyeciliğinin önemli isimlerinden Marhabat Baygut ‘Geyikotu’ isimli hikâyesinde bir hayat sahnesi olması bakımından ‘köy’ ve ‘şehir’ mekânlarını ele alır. Hikâyede doğal dinamiklerin etkisinde gelişimini sürdüren köyün insan tabiatına etkisi ile yapay ihtiyaçlar ve çeşitli beşeri müdahalelerle tesis edilen şehrin insan tabiatına etkisi üzerinde durulur. Yazar, eserin akışına doğrudan müdahale etmemekle beraber insanı detaylara kafa yorarak düşünmesini sağlamaya çalışır.