DEĞİŞEN BÖLGESEL DENKLEMLER IŞIĞINDA TÜRKİYE-İSRAİL İLİŞKİLERİ’NDE İŞBİRLİĞİNİ TETİKLEYEN UNSURLAR

1990’ların ikinci yarısında stratejik işbirliği olarak ifade edilen Türkiye-İsrail İlişkileri, milenyum sonrası dönemde ciddi bir değişim geçirmiştir. Türkiye’nin Ortadoğu’da bölgesel lider olabilme hedefini ortaya koyması ve bu doğrultuda Arap halkları/devletleri ile yakınlaşması bunun birinci nedenidir. İsrail’in Filistin Meselesi bağlamında çatışmacı ve saldırgan bir tutum sergilemesi ve bu durumun Arap halkları/devletleri ile yakınlaşmak isteyen Türkiye’ye zarar veriyor olması ise Türkiye-İsrail İlişkileri’ne hâkim olan gerginliğin ikinci nedenidir. Ne var ki, Arap ayaklanmaları sonucunda özellikle Mısır ile Suriye’de yaşanan olaylar neticesinde beliren kamplaşmalar ve özellikle İran’ın etkin bir aktör olarak bölgesel gelişmelere eklemlenmesi, Türkiye ile İsrail’i yakınlaşmaya itmektedir. Doğu Akdeniz merkezli muhtemel enerji projeleri de Türkiye ile İsrail’i işbirliğine iten bir başka faktör olarak görülebilir. Bu çalışmada, iki ülke arasında yakınlaşmayı beraberinde getirecek faktörler irdelenmiş ve mevcut sorunlar ile fırsatlar bağlamında Türkiye-İsrail İlişkileri’nin orta vadede yeniden işbirliğine eklemlenebileceği öngörülmüştür.