VERGİ, TOPRAK VE İNANÇ: ROMA VE SASANİ İMPARATORLUKLARININ MÜCADELESİNDE HRİSTİYAN KİMLİĞİ (IV. YÜZYIL)

Geç Antik Çağ’ın IV. ve VII. yüzyılları arasında din, kimlik oluşumunda merkezi bir rol oynadı. Roma ve Sasani İmparatorlukları arasındaki ilişkilerde dini politikalar belirleyici oldu. Büyük Konstantin döneminde Hristiyanlığın Roma’da kabulü, Sasani İmparatorluğunda Hristiyanlara yönelik şüpheleri artırdı. II. Šāpur (309-379), Hristiyan tebaanın sadakatini sorgulayarak onlara ağır vergiler koydu ve piskopos Şimon bar Ṣabba’e’den bu vergileri toplamasını istedi. Şimon, buna karşı gelerek, şehit edildi. Bu dönemde Sasani hükümdarları, yalnızca Hristiyanlara değil, Ermenilere ve Yahudilere de dini sadakatleri açısından baskı uyguladı. Ermeni soylular arasında din değiştirenler oldu ve bazıları Sasani yönetimine bağlılık gösterdi. II. Šāpur’un dini politikaları, yalnızca ekonomik değil, aynı zamanda siyasi bir araçtı. Vergiler ve dini baskılar, Hristiyan nüfusun azaltılması ve Sasani otoritesine boyun eğdirilmesi için kullanıldı. Günümüz çalışmalarında bu politikaların mali kaygılardan kaynaklandığı ileri sürülse de kaynaklar II. Šāpur’un dini nüfusu kontrol etme amacını açıkça ortaya koymaktadır. Bu çalışmada, Şimon bar Ṣabba’e’nin şehit edilmesi üzerinden IV. Yüzyıl İran’ındaki Hristiyanların sosyal ve politik statüsü, imparatorluk politikaları ve vergileri üzerinden incelemektedir.