The Relationship Between the Holy Spirit and Human Perfection in the Baptismal Theology of Gregory of Nazianzus: Examined with Reference to Christian Arabic Literature

Nazianzuslu Grigorios (329-390 (?)) hıristiyan inanç esaslarının formüle edilme sinde ve hıristiyan teolojisinin gelişiminde etkili olmuş kilise babalarından biridir.  Grigorios aynı zamanda hıristiyan asketik yaşam düşüncesinin teorisyenlerinden  ve uygulayıcılarındandır. İlaveten o Hıristiyan eğitimi ve kültürü üzerine fikir  beyan eden ve bu alanlarda aktif rol alan bir geç antikite yazarıdır. Ancak İncilci  Yuhanna’dan sonra Teolog ünvanı ile anılmayı hak eden ikinci kişi olmasında  önemli bir rol oynayan Teolojik Vaazlar’ına ve Konstantinopolis başpiskoposluğu  sırasında özellikle Aryüsçüler karşısında gösterdiği tüm çabalara rağmen Grigo rios, batı Hıristiyan dünyasınca, sadece Bizans edebiyat geleneğine ait bir figür  olarak görülüp ihmal edilmiştir. Bu noktada X. yüzyıl Antakya Melkit kilisesinde  Grigorios’u Melkit cemaate Arapça ile tanıtma ya da hatırlatma ihtiyacının or taya çıkması dikkat çekicidir. Melkit kilisesine mensup Arapça konuşan Bizanslı  Hıristiyan tercümanlar tarafından Grekçe’den Arapça’ya çevrilmek üzere seçilen  eserlerin ortak yanı ahlaki ve entelektüel içerikli olmalarıdır. Bu eserlerde yansı tılan ahlak ve bilgi merkezli insanın mükemmelleşmesi ve kurtuluşu vurgusunda  akla ve ruha (ve kalbe) aynı anda dikkat çekilmesi önemlidir. Theosis ya da kemale  erme doktrininin fikir babası olan Grigorios Kutsal Ruh’u hem akıl hem ruh için  yönlendirici hatta tecrübe edilebilir bir unsur olarak sunmaktadır. Bu makalede  Grigorios’un vaazlarının –özellikle Vaftiz Üzerine isimli vaazının- Arapça tercü melerinin insanın mükemmelleşmesi yolunda Kutsal Ruh’a biçtiği rol Hıristiyan  Arap teolojisi ve literatürü ile bağlantılı olarak ele alınmaktadır.