“Ravza” Bölümünün Küleynî’nin el-Kâfî ’sindeki Yeri

İslâm tarihinde ortaya çıkan itikadî mezhepler arasında İmâmiyye Şîası, görüşlerini temellendirdiği birçok hadis kaynağına sahip olması bakımından ayrı bir konumda durmaktadır. Zira bazı fırkaların müstakil hadis kaynağı bulunmazken bazıları da sınırlı sayıda hadis kitabına sahiptir. İmâmiyye Şîası mezhebin kabul edilmesi zorunlu (zarûriyyât) olan temel inançlarını, fıkhî ve ahlâkî öğretilerini müstakil birçok kitapta topladıkları hadisler vesilesiyle oluşturmuştur. İmâmiyye Şîası’na1 mensup âlimler tarafından kaleme alınan kitaplar arasında Kütüb-i Erbaa yani Küleynî’nin (ö. 329/941) el-Kâfî’si, Şeyh Sadûk diye meşhur İbn Bâbeveyh el-Kummî’nin (ö. 381/991) Men lâ yahduruhü’l-fakīh’i ve Ebû Ca‘fer et-Tûsî’nin (ö. 460/1067) Tehzîbü’l-ahkâm ile el-İstibsâr isimli eserleri meşhurdur. Bunlar arasında hakkında en fazla çalışmanın yapıldığı, içindeki hadislerin çeşitli yönlerden incelendiği kitap ise şüphesiz Küleynî’nin el-Kâfi adlı eseridir.