Kur’ân-ı Kerîm’de Seyr u Sülûk: Ahmed İbn Acîbe’nin Tefsirinde

Seyr u sülûk, Hakk’a ulaşma gayesiyle bir mürşidin rehberliğinde çıkılan mânevî bir yolculuk olup şeyh-mürid arasındaki ve müridlerin kendi aralarındaki ilişkiler, tekke hayatında uyulması gereken kurallar, tasavvuf yolunda ilerlemek için kullanılan yöntemler, bu esnada yaşanan tecrübeler gibi tasavvufî düşüncenin bütün pratikleri ile ilişkili bir kavram; bir anlamda tasavvufun hayata bakan yönü, diğer bir ifadeyle de yaşanan tasavvuftur.