The Lending Behavior of Investment and Development Banks in Turkey: Evidence from Quantile Regression Approach

Bu çalışmanın temel amacı, Türkiye’deki 14 yatırım ve kalkınma bankasının kredi verme davranışının, seçilen üç temel değişkenin farklı niceliklerine ne ölçüde yanıt verdiğini analiz etmektir ((i) sorunlu krediler/toplam nakdi krediler oranı, (ii) net kar/özkaynak oranı (%) ve (iii) yükümlülükler/özkaynak oranı (%) (2005/Ocak ve 2020/Aralık dönemi için %)). Toplam krediler/toplam aktifler oranı (%) ile temsil edilen kredi verme davranışı derecesindeki bir değişikliğin tahmini, seçilen değişkenler arasındaki çeşitli ilişkiyi incelemek için ve panel veri analizinde endojen regresörlerden kaynaklanan potansiyel tanısal sorunları düzeltmek için farklı kantil regresyon modellerinin oluşturulduğu içsel bir model aracılığıyla uyarılır. Ampirik sonuçlar, regresyon analizlerinde üretilen iki temel çıktı olduğuna işaret eder: Bir yandan, kredi verme davranışı, çoğunlukla en düşük oranlarda, yalnızca negatif katsayı işaretli sorunlu krediler/toplam nakdi krediler oranından ve pozitif katsayı işaretli yükümlülükler/özkaynak oranından etkilenir. Öte yandan, en yüksek kantiller bu değişkenlerin katsayılarının önemsiz olduğunu göstermiştir. Ek olarak, net kar/özkaynak oranı sadece sınırlı niceliklerde negatif bir katsayı işareti ile anlamlıdır. Bir başka deyişle, istatistiksel olarak anlamlı değişkenlerin hafif bir heterojenliği söz konusudur.