ÇALIŞANLARIN ÇEVRE YÖNETİM SİSTEMLERİ VE ÖRGÜTSEL ETİK İKLİME YÖNELİK DUYARLILIKLARI ARASINDAKİ İLİŞKİ ÜZERİNE BİR ARAŞTIRMA

İnsanoğlu sanayileşme ile birlikte hızlı ve devamlı bir şekilde üretmeye başlamıştır. Bu üretim artışı doğal kaynak, teknoloji ve kimyasalların yoğun kullanımını da beraberinde getirmiştir. Her geçen gün artan çevre sorunları sonucunda çevrenin korunması ve artık sınırsız olmadığı anlaşılan doğal kaynakların, dikkatli kullanılması gerçeği gündeme gelmiştir. Günümüzde kurumların, mal ve hizmet üretim süreçlerinin her aşamasında alınacak çevresel önlemleri, etik kurallarına dâhil etmeleri önem arz etmektedir. Bu araştırma çevre yönetim sistemleri ile örgütsek etik iklim ortamının ilişkisini ortaya koymak üzere hazırlanmıştır. Çevre yönetim sistemleri genelde sanayi sektöründe önemsenen bir konu iken hizmet sektöründe biraz daha geri planda kaldığı fark edilmiştir. Bu çalışmada hizmet sektörünün önemli bir alanı olan bankacılık sektöründe çevre yönetim sistemlerinin örgütsel etik iklimi ile arasındaki ilişki ele alınacaktır. Araştırmada anket yöntemi kullanılmıştır. Banka çalışanlarının örgütsel etik iklimi algılamaları ile çevre yönetim sistemleri boyutlarından; bireysel sistem belirleme, kurumsal sistem benimseme, çevre bilgisi, çevreci davranış ve duyarlılık boyutları arasında pozitif yönlü ve anlamlı bir ilişki bulunmuştur. Sonuç olarak kurumlarda etik iklim ortamları arttıkça çevreye olan duyarlı davranışların da artacağı ifade edilebilir.