Evaluation of the Attitudes of the Geriatric Care Center Workers towards Elderly Patients

AMAÇ: Yașlı ayrımcılığı, belli kișilere genellikle sadece yașlılıkları nedeniyle gösterilen değișik önyargı, hareket, eylem ve kurumsal düzenlemelerdir. Bu çalıșmada, geriatri merkezinde çalıșan sağlık ve idari personelin yașlı ayrımcılığına ilișkin tutum ve davranıșlarının irdelenmesi amaçlanmıștır. YÖNTEM: Kesitsel tipteki bu çalıșma, 2011 Ocak-Șubat aylarında Kayseri Eğitim ve Araștırma Hastanesi Geriatri Merkezinde çalıșan, 49 (%76.6) sağlık ve idari personel üzerinde yapılmıștır. Veri toplama aracı olarak, kișisel ve mesleki bilgi formu ile Yașlı Ayrımcılığı Tutum Ölçeği (YATÖ) kullanılmıștır. İstatistiksel analizlerde, t testi, Tek Yönlü Varyans Analizi ve Tukey Çoklu Karșılaștırma Testi, Mann Whitney U testi, Pearson ve Spearman korelasyon analizi yapılmıștır. BULGULAR: Katılımcıların %75.5’i kadın, %79.6’sı evli, olup yaș ortalamaları 37.6±9.3/yıl idi. Çalıșanların % 87.8’i çekirdek aile tipine sahip olup, % 57.1’i yașamının herhangi bir döneminde aile içinde yașlı ile birlikte yașamıștır. Çalıșanların YATÖ toplam puan ortalaması 68.4±9.1 olup, yașlı ve yașlı ayrımcılığına ilișkin tutumları olumlu idi. Yașamının herhangi bir döneminde aile içinde yașlı ile birlikte yașayan çalıșanların yașlıya yönelik olumlu ayrımcılık puan ortalamaları yașamayanlara göre anlamlı düzeyde yüksek bulunmuștur (p < 0.05). Geriatri merkezinde çalıșmaktan memnun olmak yașlıya yönelik olumlu tutum skorlarını belirgin olarak etkilemedi (p < 0.05). SONUÇ: Yașlılık dönemi; hizmet veren personel bazında da özel bilinçlilik düzeyini ve donanımı gerektirdiği için, gerek personelin alımı sürecinde gerekse daha sonraki hizmetiçi eğitimlerle bu bilinçliliğin sağlanması gereklidir