YAŞLI BİREYLERİN İBADET ORTAMLARINDA BİR ARAYA GELME DAVRANIŞLARININ SOSYAL ETKİLEŞİM VE SOSYAL KATILIM BAĞLAMINDA İNCELENMESİ

Yaşlı bireylerin biyolojik, psikolojik ve sosyal özelliklerinde meydana gelen değişimler, onların fiziki ve sosyal çevrelerine uyum sağlamasını zorlaştırmaktadır. Bu araştırma yaşlı bireylerin ibadet ortamlarında bir araya gelme davranışlarını, sosyal etkileşim ve toplumsal katılım bağlamında incelemeyi amaçlamaktadır. Nitel bir çalışma olarak tasarlanan bu araştırmada, fenomenolojik desen kullanılmıştır. Çalışmanın verileri, 19 yaşlı bireyle yarı yapılandırılmış görüşmeler yapılarak toplanmış ve MAXQDA programı ile analiz edilmiştir. Bulgular, yaşlı bireylerin ibadet ortamlarını yalnızca dini motivasyonlarla değil, aynı zamanda sosyal bağlarını güçlendirmek, akran desteği almak ve toplumsal aidiyet duygularını pekiştirmek amacıyla kullandıklarını göstermektedir. İbadet ortamları, yaşlı bireylerin sosyal ağlarını genişletmesine, toplumsal katılım ve aidiyet duygusunun gelişmesine, yardımlaşma ve dayanışma duygularının pekişmesine ve sosyal becerilerinin gelişmesine katkı sağlamaktadır. Bu bağlamda ibadet ortamları, yalnızca dini pratiklerin gerçekleştirildiği alanlar değil, aynı zamanda yaşlı bireylerin sosyal destek ve dayanışma deneyimlediği, genel refahlarını ve yaşam kalitelerini artıran topluluk merkezleri olarak da işlev görmektedir.