Sıfır Noktası Olarak Kökenin Ulaşılamazlığı

Dillerin Kökeni Üstüne Deneme ’nin yazarı Rousseau, bu çalışmaya konu oluşturacaktır. Rousseau’nun dillerin kökeni konusundaki fikirleri, kuzey/güney dilleri konusundaki ayrımı vs. onun toplum durumları olarak belirttiği vahşilik, barbarlık ve uygarlık durumları ile koşut olarak ele aldığı düşüncelerdir. Derrida yazı ve söz karşıtlığını, bu karşıtlıkta söze tanınan ayrıcalığı ve yine bulunuş metafiziğine ait olarak düşündüğü dillerin kökeni arayışını eleştirir. Bu çalışmada, önce, Derrida’nın dil, söz ve yazı hakkındaki düşünceleri ile birlikte différance, iz, déconstruction, bulunuş metafiziği üzerinde durulacaktır. Daha sonra Rousseau’nun dilin kökenine ilişkin düşünceleri incelenip, ardından Derrida’nın Rousseau eleştirileri açıklanacaktır. Derrida’nın Gramatoloji ’de Rousseau üzerine yazdıkları bağlamında Rousseau’nun metinlerinin Rousseau’nun demek istediğinden çok başka şeyler ortaya koyduğu, Rousseau’nun bağlanmak istediği metafiziği aslında kendisinin yıktığı gösterilmeye çalışılacaktır. Sonuçta dillerin kökeni ve daha genel olarak köken fikrinin bir yanılgı olduğu düşünülebilir.