Prediction of Mortality, Hospitalization and Mechanical Ventilation Needs of Patients with Pneumonia in COVID-19 Outbreak

Amaç: COVID-19 salgını, pnömoniye bağlı mortalite nedeniyle önemli kayıpları beraberinde getirmiştir. Bu araştırmada, COVID-19 salgını sırasında başvuran atipik pnömoni vakalarında mortalite ve diğer kötü sonlanım prediktörlerini bulmayı amaçladık. Yöntem: Bu araştırma Mart ve Mayıs 2020 tarihleri arasında acil servisimizde yürütülen ileriye dönük kohort bir araştırmadır. Acil servise başvuran, toraks bilgisayarlı tomografisinde COVID-19 ilişkili atipik pnömoni patterni tespit edilen tüm erişkin hastalar araştırmaya dahil edildiler, bakteriyel pnömoni patterni olan hastalar ise dışlandılar. Araştırmanın primer sonlanım noktası; bir aylık süre içinde mortalite, yoğun bakım yatışı ve mekanik ventilasyon gereksinimi şeklinde birleşik sonlanım olarak planlandı. Bu hastalarda belirtilen kötü sonlanım prediktörlerinin araştırılması için bir lojistik regresyon modeli oluşturuldu. Bulgular: Toplam 271 pnömoni olgusundan 146'sı son analize dahil edildi. Dahil edilen hastaların 31'inde (%21,2) birleşik sonlanım gerçekleşti, 17 hasta bir aylık dönem içinde öldü. Son regresyon modeline hastaların yaşları, kalp yetmezliği öyküsü bulunması, inme öyküsü bulunması, vücut sıcaklığı, dispne, öksürük, bilinç değişikliği, ciddi bronkospazm, tomografide bilateral akciğer bulgusu olması, hemoglobin, LDH, laktat, bikarbonat ve kreatinin düzeyleri dahil edildi. Buna göre; hastalarda bilinç değişikliği olmasının (odds oranı [OO]:15,7, %95'lik güven aralığı [GA]: 1,7-141,6), ciddi bronkospazmın (OO:12,4, %95 GA:1,6-97,9) ve laktat düzeyindeki artışın (OO:1,1, %95 GA: 1,0-1,2) kötü sonlanımın bağımsız prediktörleri olduğu bulundu. Sonuç: Birçok klinik ve laboratuvar değişken arasından; bilinç değişikliği, ciddi bronkospazm ve laktat düzeylerinin kötü sonlanımı öngördüğü belirlenmiştir.