Ekmeklik Buğday Çeşitlerinin Erzurum Kuru Tarım Koşullarına Adaptasyonu

Authors : Selçuk KODAZ, Murat AYDIN, Ali ÖZTÜRK

Pages : 278-282

Doi:10.18016/ksudobil.349256

View : 30 | Download : 12

Publication Date : 2017-12-26

Article Type : Research Paper

Abstract :Erzurum yöresinde buğday tarımını daha verimli kılmak için son yıllarda sayıları artan çeşitlerden yöreye uyumlu yüksek verimli olanlarının belirlenmesi ve ekiminin yaygınlaştırılması gerekmektedir. Bu çalışma, Atatürk Üniversitesi Ziraat Fakültesi Tarımsal Araştırma ve Yayım Merkezi Müdürlüğü 4 numaralı deneme alanında 2011-12 ve 2012-13 ürün yıllarında yürütülmüş, 25 ekmeklik buğday çeşidinin Erzurum kuru tarım koşullarına adaptasyonu araştırılmıştır. Araştırmada çeşitlerin vejetatif periyot, tane dolum süresi, bitki boyu, m 2 ’deki başak sayısı, başaktaki tane sayısı, 1000 tane ağırlığı, tane verimi, hasat indeksi ve ham protein oranları incelenmiştir. Ürün yıllarının ortalamasına göre çeşitlerin vejetatif periyodu 12.5-19.0 gün, tane dolum süresi 27.0-36.6 gün, bitki boyu 72.9-110 cm, m 2 ’deki başak sayısı 445.8-709.2, başaktaki tane sayısı 21.3-47.4, 1000 tane ağırlığı 37.3-46.4 g, tane verimi 339.7-519.2 kg/da, hasat indeksi % 30.6-40.4, ham protein oranı ise %11.80-14.68 arasında değişim göstermiştir.İncelenen karakterler yönünden çeşitler arasında önemli farklar bulunmuştur. En yüksek tane verimine Nacibey (519.2 kg/da) çeşidi sahip olmuş, bu çeşidi Atay 85 (501.1 kg/da) ve Aytın 98 (484.2 kg/da) çeşitleri takip etmiştir. En yüksek ham protein oranı Kırik (%14,68) çeşidinden elde edilmiş, bu çeşidi Aldane (%14.1) ve Tosunbey (%13.4) çeşitleri izlemiştir. Nispeten yüksek tane verimine ve protein oranına sahip Sönmez 2001, Tosunbey ve İzgi 2001 çeşitlerinin Erzurum yöresi için ümitvar çeşitler oldukları sonucuna varılmıştır.
Keywords : buğday, adaptasyon, tane verimi, çeşit

ORIGINAL ARTICLE URL