Konjenital Nonsendromik Dentofasiyal Deformitelerde Distraksiyon Osteogenezi

Konjenital fasiyal deformiteler gerek mevcut deformite, gerekse deformitenin gelişim sürecindeki yansıması olarak görülebilmektedir. Gelişimsel sorunlar sıklıkla mandibula veya orta yüz bölgesinde maksilla gelişiminde beliren yetersizlik ve buna bağlı olarak çevre dokularda oluşan orantı problemleri ile kendisini göstermektedir. Gelişim geriliğinin en önemli nedenleri arasında yapılan onarım sonrası ortaya çıkan skarın kemik gelişimini engellemesi , kemiğin gelişim odağının deforme olması ve çevre yumuşak doku eksiklikleri sayılabilmektedir. Kemik augmentasyonunu gerektiren fasiyal konjenital deformiteler arasında; Pierre-Robin sekansı, dudak damak yarıklarına sekonder orta yüz gerilikleri, kraniofasiyal mikrozomi sayılabilir. Sözü edilen deformite spektrumu, klasik ortognatik cerrahi veya distraksiyon osteogenezi ile kemik yapının restorasyonu ve bunlara ek olarak yumuşak doku augmentasyonları ile rekonstrükte edilebilmektedir. Kemik doku restorasyonunda ilerletme olanaklarının daha fazla olması,yeni kemik elde edilebilmesi, serbest doku nakli gereksinimini azaltması ve daha stabil bir onarım imkanı sağlaması nedenleri ile distraksiyon osteogenezi son yılarda daha etkin bir tedavi yöntemi olarak görülmektedir