Iraklı Öykücülerden ʻAlî es-Sibâî’nin “Suyûfun Ḫaşebiyyetun” Adlı Öyküsü

Batı’da ilk örnekleri verilmiş olan modern kısa öykü, bütün dünyada olduğu gibi başta Mısır olmak üzere Arap dünyasında da büyük bir ilgi görmüş ve bu türde seçkin örnekler verilmiştir. Öykü aynı şekilde Irak’ta da büyük bir ilgi ile karşılaşmış ve yazarlar tarafından başarılı yapıtlar ortaya konmuştur. Mısır ve Lübnan, daha sonra Batı ve Osmanlı etkisinde kalan Irak öykücülüğü sonraki dönemlerde bu etkilerden kurtularak kendine özgü temellerini yavaş yavaş atmaya başlamış ve güzel örneklerini vermiştir. Bu türün Irak’taki temsilcilerinden biri de günümüz öykücülerinden ʻAlî es-Sibâî’dir. Kendine has bir üslûba sahip olan yazar, şu ana kadar on bir öykü kitabı yayımlamıştır. Bu çalışmanın konusunu teşkil eden öyküsü yazarın “Benâtul-ḫâibât” insert ignore into journalissuearticles values(Umutsuzluğun Kızları); adlı öykü kitabının ikinci öyküsüdür. İlk öyküsü “Ferâis-u bi siyâbi’l-feraḥ” insert ignore into journalissuearticles values(Mutluluk Elbiselerinin Avcıları); olan eser, 47 sayfadan oluşmuş orta hacimli bir kitaptır. Suyûfun ḫaşebiyyetun insert ignore into journalissuearticles values(Tahtadan Kılıçlar); adlı bu öyküde özelde Nâṣıriye kenti olmak üzere Irak tarihi ile sonraki dönem arasında bir olay örgüsü bulunur. Öykü, Irak tarihinin bir döneminde insert ignore into journalissuearticles values(Saddam Hüseyin Dönemi); yapılan -özellikle de kadınlara- zulümleri ele almaktadır. Öyküde birlikte yaşadığı insanlarla adeta bütünleşmiş olan yazar, onların karşılaştıkları zorlukları, ümitsizlikleri gözlemlemiş ve gördükleri zulümleri anlatmıştır.