THE TENDENCY TOWARDS CENTRALIZATION EXPERIENCED IN THE MANAGEMENT OF METROPOLITAN MUNICIPALITIES IN TURKEY

Geçmişe kıyasla, hizmette yerellik ilkesi 2004 tarihli ve 5216 sayılı Büyükşehir Belediye Kanunu ile 2005 tarihli ve 5393 sayılı Belediye Kanunu`nun uygulanması ile birlikte daha görünür hâle geldi. Yerel yönetimlerde reform adı verilen gelişme ile büyükşehir belediyeleri güçlendirilirken, büyükşehirlerde ilçe belediyelerinin görev ve yetkileri azaltıldı. İlçe belediyelerinin idari gücü nedeniyle büyükşehir belediyeleri neredeyse yerel düzeyde yeni merkezler haline geldi. Bu durum da yerelleşme söylemi gerçekte Türkiye`nin yerel yönetim sisteminde yeni bir merkezileşme hareketine yol açtı. Dahası İl Özel İdareleri`nin kaldırılması ile birlikte büyükşehir belediyelerinin yetki ve görevleri kırsal alanlara doğru genişledi. Böylece yerel yönetimlerde merkezileşme süreci bütün şehir sınırlarını kapsadı. Bu çalışmada iki kademeli büyükşehir yönetim sisteminin uygulandığı büyükşehirlerdeki kendilerini ``yerel yönetimlerin liderleri`` haline getiren merkezileşme eğilimi incelenecektir