REFAH DEVLETİNİN KRİZİ EKSENİNDE YOKSULLUK VE YENİ SOSYAL RİSKLERLE MÜCADELE

Sanayi toplumlarının endüstri performans modelinin bir yansıması olarak kurumsallaşan refah devletleri, modern devletlerin ileri sosyal düzeyi olarak kabul edilir. Sanayi üretim yapısının tam istihdam modelleri içinde ekonomik gelişme ile yakaladıkları uyumlu düzey, refah devletlerinin birçok sosyal riskle, istihdam başarıları yoluyla mücadele edebilmesine imkan sağlamıştır. Yoksulluk ve işsizliğin bireyin tembelliğinden kaynaklandığı iddialarına dayanan klasik liberal tezlerin aksine istihdam üzerinden gelire ve refaha ulaşma fırsatı veren refah devleti kurduğu sosyal güvenlik ve sosyal koruma mekanizmaları ile yoksullukla mücadelede geniş bir politika setinin oluşturulmasına kaynaklık etmiştir. Neo liberal ekonomi politikalarının yükselişi ile önemli bir kriz sürecine giren refah devletinin, sosyal politikalarında güç kayıpları yoksullukla ve yeni sosyal risklerle mücadelede yeni önerilerin gündeme taşınmasına neden olmuştur. Bu makale, refah devletinin güç kaybettiği süreçte yoksullukla mücadele politikalarındaki değişimin incelenmesini konu edinmektedir.