Böbrek travması olan hastalarda klinik yaklaşımımız

Amaç : Bu çalışmamızda böbrek travması olan hastalara klinik yaklaşımımız değerlendirildi. Yöntem: 2014-2018 yılları arasında Malatya Eğitim ve Araştırma Hastanesi Acil Servisi’ne travma nedeniyle başvuran hastalarda tespit edilen izole böbrek travması tanısı ile takip ve tedavi edilen 182 hastanın verileri retrospektif olarak incelendi. Hastaların yaş, cinsiyet gibi demografik özellikleri, yaralanma şekilleri, ilk tanı anındaki vital bulguları, tedavi metotları ve gelişen komplikasyon verileri toplandı. Böbrek travmasının derecelendirilmesi Amerikan Travma Cerrahi Birliği’nin organ yaralanma şiddeti ölçeğine göre yapıldı. Bulgular: Renal travma tanısı konulan hastaların yaş ortalaması 32,4 yıl insert ignore into journalissuearticles values(18-68 yıl); idi. Bu hastaların 151’i insert ignore into journalissuearticles values(%82,9); erkek iken, 31’i insert ignore into journalissuearticles values(%17,1); kadındı. Yaralanma şekilleri değerlendirildiğinde 55 insert ignore into journalissuearticles values(%30,2); hastada penetran yaralanma ve 127 insert ignore into journalissuearticles values(% 69,8); hastada künt yaralanma olduğu görüldü. Böbrek travmalarının Amerikan Travma Cerrahi Birliği organ yaralanması skalasına göre dağılımının Grade 1-2-3-4-5 yaralanmalar için sırasıyla 64, 62, 41, 12 ve 3 olduğu tespit edildi.  Hastaların 170’ inde konservatif tedavi uygulandı. Hastaların ortalama hastanede kalış süresi 7,08 insert ignore into journalissuearticles values(4-12); gün olarak bulundu. Sonuç: Böbrek yaralanması olan ve hemodinamisi stabil olan hastaların hepsinde öncelikli olarak konservatif tedavi yaklaşımı denenmelidir.