Gebelerde Birinci Trimester Tiroid Fonksiyon Testi Sonuçlarının Değerlendirilmesi

ÖzetÇalışmamızın amacı birinci trimesterde tiroid disfonksiyonu sıklığını iki farklı referans aralığına göre ayrı ayrı değerlendirip sonuçları karşılaştırmak ve ülkemizdeki gebelerde tiroid disfonksiyonu gerçek prevalansını belirlemektir. Tersiyer merkez olan hastanemizin kadın hastalıkları ve doğum poliklinikleri’ne başvuran hastalara ait ilk trimester TSH, sT4 ve sT3 değerleri retrospektif olarak tarandı ve kayıt altına alındı. Sonuç olarak 647 olgu çalışmaya dahil edildi. TSH referans aralıkları ayrı ayrı 0.1-2.5 mIU/L ve 0.34-5.6 mIU/L olacak şekilde hastaların tiroid disfonksiyonu sıklıkları değerlendirildi. TSH referans aralığı 0.1–2.5 mIU/L olarak alındığında hastaların 525’i insert ignore into journalissuearticles values(%81.14); ötiroidik, 16’sı insert ignore into journalissuearticles values(%2.47); hipertitoidik, 106’sı insert ignore into journalissuearticles values(%16.38); hipotiroidik olarak saptandı. TSH referans aralığı 0.34-5.6 mIU/L olarak alındığında ise hastaların 582’si insert ignore into journalissuearticles values(%89.95); ötiroidik, 50’si insert ignore into journalissuearticles values(%7.72); hipertiroidik, 15’i insert ignore into journalissuearticles values(%2.31); hipotiroidik olarak saptandı. İki farklı referans aralığı kullanımında prevalans ve dolayısıyla klinik yaklaşım açısından anlamlı fark olacağı gözlendi. TSH için önerilen güncel referans aralığı kullanıldığında bölgemizdeki gebelerde tiroid disfonksiyonu prevalansını literatüre göre belirgin olarak yüksek oranda saptadık. Bu durum; bölgesel iyot eksikliği ile açıklanabilir. Ancak kanaatimizce; önerilen referans aralığının, ülkemizde yapılacak ve perinatal sonuçlar ile gebelikteki TSH değerlerini karşılaştıran uzun dönem izlem çalışmalarıyla tekrar gözden geçirilmesi uygun olacaktır.