Sedanter davranışın işten ayrılma niyeti ve işe angaje olma üzerindeki etkisi

Hem gelişmiş hem de gelişmekte olan toplumlarda, sosyokültürel değişiklikler bireyler arasında fiziksel hareket ve aktivitenin azalmasına katkıda bulunmuş ve bunun sonucunda daha hareketsiz bir yaşam tarzı ortaya çıkmıştır. Hareketsiz davranışın bir göstergesi olarak, bu olgu çalışanların iş ile ilgili tutum ve davranışlarını da etkilemektedir. Bu çalışma, hareketsiz davranışın işten ayrılma niyeti ve işe katılım üzerindeki etkisini incelemektedir. Araştırma örneği Türkiye\\\'deki 214 kamu ve özel sektör çalışanından oluşmaktadır. Nicel araştırma tasarımında, veriler hem kolaylık hem de kartopu örnekleme yöntemleri kullanılarak çevrimiçi anketler aracılığıyla toplanmıştır. Önerilen model, doğrulayıcı faktör analizi, korelasyon analizi ve regresyon analizi ile birlikte güvenilirlik ve geçerlilik analizleri yoluyla test edilmiştir. Analitik sonuçlar, hareketsiz davranış (ve bunun sonucu olan yaşam tarzı) ile çalışanların işten ayrılma niyetleri arasında pozitif bir ilişki olduğunu ortaya koymuştur. Tersine, şunlar arasında negatif ilişkiler tespit edilmiştir: (1) hareketsiz davranış ve işe katılım tutumları ve (2) işten ayrılma niyeti ve işe katılım.