Ergenlerin Anne Baba ve Öğretmenlerinden Algıladıkları Duygusal İstismarın Öz-Yeterlikleri Üzerindeki Yordayıcı Etkisi Üzerine Bir İnceleme

Bu araştırmanın amacı, ergenlerin anne babaları ve öğretmenlerinden algıladıkları duygusal istismarın akademik, sosyal ve duygusal öz-yeterlikleri üzerindeki yordayıcı etkisini sınamaktır. Araştırmanın örneklem grubu, İstanbul ili Ataşehir ilçesindeki beş ortaokulda eğitim gören 187 insert ignore into journalissuearticles values(%57.90); kız; 136 insert ignore into journalissuearticles values(%42.10); erkek olmak üzere toplam 323 öğrenciden oluşmaktadır. Veri toplama sürecinde, “Anne/Baba Genç İlişkileri Ölçeği” insert ignore into journalissuearticles values(Vardar, 1994);, “Algılanan Öğretmen Davranışları Ölçeği” insert ignore into journalissuearticles values(Çakar,1994); ve “Çocuklar İçin Öz-yeterlik Ölçeği” insert ignore into journalissuearticles values(Telef, 2011); kullanılmıştır. Yapılan aşamalı çoklu regresyon analizi sonuçlarına göre, ergenlerin öğretmenlerinden algıladıkları duygusal istismar tek başına akademik öz-yeterlik puanlarındaki varyansın %13’ünü, sosyal öz-yeterlik puanlarındaki varyansın ise %7’sini açıklamaktadır. Anne ve babadan algılanan duygusal istismarın akademik ve sosyal öz-yeterliğin yordanmasında anlamlı bir katkıda bulunmadığı tespit edilmiştir. Ergenlerin babalarından algıladıkları duygusal istismar ise tek başına duygusal öz-yeterlik puanlarındaki varyansın %2’sini açıklamıştır. Anne ve öğretmenden algılanan duygusal istismarın ergenlerin duygusal öz-yeterlik algıları üzerinde anlamlı bir yordayıcılık etkisine sahip olmadığı tespit edilmiştir. Bulgular ilgili literatüre dayanarak tartışılmıştır.