Türkiye’de İlk Modern Yerel Yönetim Denemesi Olan Altıncı Daire-İ Belediye İle Sixième Arrondissement Karşılaştırması

Sanayi devrimi sonrası süreçle değişen sosyal kültürel yapı devletlerin yeni kurumlar oluşturmasını mecbur kılmıştır. Köyden kente gerçekleşen hızlı göç neticesinde köy-kent arasındaki nüfus dengesi çok ciddi oranda bozulmuş ve kentler yaşanılmayacak hale gelmeye başlamıştır. Kentleri yaşanılmaz kılan en büyük etkenlerin başında kentsel hizmetlerin kimler tarafından yapılacağı noktasındaki hizmet kargaşası yatmaktaydı. Bu soruna uzun dönem geçici çözümler bulmaya çalışan Batı bunun geçici çözümlerle hizmet üretmenin yetersiz olduğuna karar verip yerel yönetim kurma yolunu tercih etmiştir. Süreç olarak benzer olmasa da tarihsel olarak yerel yönetimlerin gelişimi Türkiye’de benzer bir süreç izlemiştir. Diğer bir anlatımla Batı’daki gelişimler özellikle de Fransa’daki yasal düzenlemeler takip edilerek bir Osmanlı yerel yönetim modeli oluşturulmaya çalışılmıştır. Bunun en büyük göstergelerinden biri de altıncı daire-i belediyedir. İstanbul’un Beyoğlu ve Galata semtleri en gelişmiş bölgelerini kapsayan alanda kurulan Altıncı Bölge\`nin adı, Tanzimat döneminde etkili olan Osmanlı bürokratlarının bir süre yaşadıkları Paris\`in en seçkin ve modem kesiminin yaşadığı, Sixieme Arrondissment\`ten insert ignore into journalissuearticles values(Altıncı Bölge); esinlenmiştir. Bu çalışmada Fransız yerel yönetim düzenlemelerinin Osmanlı yansımaları üzerinde durularak, Beyoğlu ve Galata bölgelerinde kurulan altıncı daire-i belediye ile Paris’teki Sixieme Arrondissment arasındaki benzerlikler ortaya konulmaya çalışılacaktır.