- Selçuk Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi
- Cilt: 33 Sayı: 4
- OSMANLI VAKIF HUKUKUNDA AMEL-İ KADİM KAVRAMI
OSMANLI VAKIF HUKUKUNDA AMEL-İ KADİM KAVRAMI
Authors : Esma Nur Topcu
Pages : 2329-2369
Doi:10.15337/suhfd.1705245
View : 224 | Download : 164
Publication Date : 2025-12-31
Article Type : Research Paper
Abstract :Vakıfların işletilmesi hususunda öncelikle vakıf kurucusunun beyan ettiği şartlara, yani vakfiyeye bakılır. Ancak vakfiyeler bazen çok hacimli şekilde ihdas edilseler de, ebediyen işlemesi beklenen bir müessesenin karşılaşabileceği bütün ihtimalleri kuşatmaları mümkün değildir. Vakıf hukukunda asıl olan, vakfın menfaatine en uygun şekilde ebediyen ve sürekli işletilmesini sağlamaktır. Bu nedenle vakıf kurucusunun iradesinin tespit edilemediği durumlarda bir pratik geliştirilmesi lüzumu söz konusu olup, bu şekilde ortaya çıkan ve “evveli bilinemeyecek kadar” uzun süre uygulanarak normatif kuvvet kazanan tasarruflara “amel-i kadim” denir. Arşiv belgelerinde ve fıkıh eserlerinde sıklıkla kendisine lafzen veya mana olarak atıf yapılan amel-i kadim, kadim vakıflarla ilgili ihtilaflarda başvurulan en kuvvetli normdur. Öyle ki, hüccet, ilam, berat veya Defter-i Hâkâni, tapu yahut muhasebe kayıtları gibi resmî belgeler dahi amel-i kadim ile çatışmaları durumunda geçersiz sayılırlar. Kadim vakıflarda vakfiye, ancak kadimden beri uygulanıyor ise hukuken geçerli olur. Bu çalışmada amel-i kadim kavramının kavramsal analizi yapılarak çeşitli bağlamlarda örnekleri incelenecektir.Keywords : Vakıf, Osmanlı Hukuku, Amel-i Kadim, Örf ve âdet Hukuku, Teâmül
ORIGINAL ARTICLE URL
