Alafranga Halleri: Geç Osmanlı’da Âdâb-ı Muâşeret

Authors : Abdurrahman ÜZÜLMEZ

Pages : 306-308

View : 39 | Download : 16

Publication Date : 2019-10-13

Article Type : Other Papers

Abstract :XIX. yüzyıl ve XX. yüzyıl Batı-dışı toplumların tarih araştırmalarında sıklıkla iki teoriye başvurulmaktadır. Bunlardan biri modernleşme ile batılaşmayı özdeşleştiren ‘’Modernleşme’’, diğeri ise ‘’Bağımlılık’’ teorileridir. İki teorinin de hem süreklilik evrim, hem de kopuş devrime öncelik veren versiyonları vardır. İki teorinin önemli bir ortak noktası vardır. İkisi de Bat-dışı toplumların kendi iç dinamikleriyle kendi kendilerini yenileyemeyeceği varsayımına dayanır. Yani bu toplumları değişmeye zorlayan bizzat Batı’nın kendisi veya onun yarattığı koşullardır. Buna karşı tepki de oluşabilir. Ancak bu uzun vadeli tarihin belirlenmesinde etkili olamayacaktır. Ya da önemsenmemelidir. Böyle bir kurguyu esas alan tarih yazımının Batı-dışı toplumları edilgen bir konumda tasavvur ettiği de açıktır. Keza gene böyle bir tarih yazımı tek bir çeşit yenilenme/modernleşme tarzının olduğunu kabul eden bir varsayımla hareket etmektedir. Onun da ne olduğu zaten bellidir. Batı’da icat edilen şekliyle “modernleşme”. Yani modernleşme olgusu batılılaşmaya indirgenmektedir. Hem zaten inşa edilmiş ve sonuçları elle tutulur ve gözle görülür hâliyle ortada duran batılılaşma varken, başka bir modernleşme modeli aramak, daha doğrusu inşa etmeye çalışmak akla ziyan değil midir?
Keywords : Alafranga, Âdâb ı Muâşeret

ORIGINAL ARTICLE URL