Esnek İnsülin Tedavisi Alan Tip 1 Diyabetli Çocuk ve Adolesanların 2 Yıllık İzlem Sonuçları ve Tedaviye Uyumun Değerlendirilmesi

Authors : Pelin ÇELİK, Zeynep ŞIKLAR, Merih BERBEROĞLU

Pages : 339-347

Doi:10.12956/tchd.683063

View : 44 | Download : 11

Publication Date : 2020-06-26

Article Type : Research Paper

Abstract :Amaç: Esnek insülin tedavisi, öğünlerin zamanı, yiyecek seçimi ve öğünlerdeki insülin dozunun karbonhidrat sayımı yaparak kişinin yaşam tarzına göre ayarlandığı yoğun insülin tedavisidir. Çalışmamızın amacı tip 1 diyabetli çocuklarda esnek insülin tedavisinin metabolik kontrole, antropometrik özelliklere ve sağlık parametrelerine etkilerinin incelenmesi ve tedaviye uyumun değerlendirilmesidir. Gereç ve Yöntemler: Esnek insülin tedavisini balayı dönemi sonrası en az 2 yıl süre kullanan tip 1 diyabetli 39 hastanın, dosya verileri retrospektif olarak incelendi. İki yıllık izlemde ortalama HbA1c düzeyi >%7.5 olan hastalar grup 1, ≤%7.5 olan hastalar grup 2 olarak tanımlandı. Her grubun 2 yıllık seyri değerlendirildi, gruplar karşılaştırıldı. Bulgular: Hastaların ortanca diyabet süresi 52 insert ignore into journalissuearticles values(25-152); aydı. Grup 1’de 23 insert ignore into journalissuearticles values(%59); hasta, grup 2’de 16 insert ignore into journalissuearticles values(%41); hasta mevcuttu. Gruplar arasında diyabet süresi benzerdiinsert ignore into journalissuearticles values(p>0.05);. Grup 2’deki olguların, başlangıç HbA1c düzeyleri daha yüksekti insert ignore into journalissuearticles values(9.3 vs 11.6, p=0.046);. Her iki grubun da tedavinin 1. yılında HbA1c düzeyinin azaldığı insert ignore into journalissuearticles values(p<0.05);; tedavinin 2. yılında grup 2’nin iyi kontrollerini sürdürdükleri, ancak grup 1’de HbA1c düzeyinin arttığı saptandı insert ignore into journalissuearticles values(p<0.001);. Grup 2’deki hastaların boya göre vücut tartı yüzdeleri insert ignore into journalissuearticles values(%VKİ); tedavinin 2. yılında başlangıca göre artmakla beraber insert ignore into journalissuearticles values(p=0.031);, idealdi. Grup 1’deki hastaların tedavi başlangıcına göre 2 yıllık izlem sonunda %VKİ’leri değişmedi insert ignore into journalissuearticles values(p>0.05);. Her 2 gruptaki olgular da genetiği içinde büyüyen ve yıllık uzamaları normal olan olgulardı. Esnek tedavi alan tüm hastalar değerlendirildiğinde izlemin 2. yılında, ortalama insülin dozlarının arttığı saptandı insert ignore into journalissuearticles values(p=0);. Grup 2’deki hastalar diyetine uyan insert ignore into journalissuearticles values(p=0.038);, karbonhidrat sayımı yapan insert ignore into journalissuearticles values(p=0.025); ve daha az hazır yemek tüketen insert ignore into journalissuearticles values(p=0.018); hastalardı. Gruplar arasında ciddi hipoglisemi ve diyabetik ketoasidoz sıklığı benzerdiinsert ignore into journalissuearticles values(p>0.05);. Grup 1’deki trigliserid, total kolesterol, LDL, VLDL düzeyleri grup 2’den yüksek, HDL düzeyi düşük olmasına rağmen, fark saptanmadı insert ignore into journalissuearticles values(p>0.05);. Dislipidemi gelişen hastaların ortanca diyabet süresi, dislipidemi gelişmeyen hastalardan daha uzunduinsert ignore into journalissuearticles values(p=0.018);. Sonuç: Esnek insülin tedavisi, sağlıklı beslenen ve etkili karbonhidrat sayımı yapan çocuklarda, %VKİ’inde anormal artış yapmadan HbA1c düzeyini ≤%7.5 düşürebilir.
Keywords : Tip 1 diyabet, esnek insülin tedavisi, karbonhidrat sayımı, HbA1c

ORIGINAL ARTICLE URL