TOMRİS UYAR’IN ÇİÇEK DİRİLTİCİLERİ VE SARMAŞIK GÜLLERİ ÖYKÜLERİNDE ÖZNELEŞME SANCISI

Authors : Eylem Dereli

Pages : 235-244

Doi:10.51540/ijof.1575549

View : 56 | Download : 79

Publication Date : 2024-12-30

Article Type : Research Paper

Abstract :Tomris Uyar, Türk edebiyatının önemli kadın yazarlarından, 1950 kuşağı öykücülüğünün önemli kalemlerinden biridir. Yazdığı kısa hikâyelerle sadece kendi dönemindeki nesle değil kendinden sonraki nesle de esin kaynağı olmuştur. Hikâyelerinde özellikle kadının toplumdaki yerine irdeleyen yazar, tema seçimi ve titiz dil kullanımı ile özgün eserler vermiştir. Onun eserlerinde çocukluğundan, gençlik yıllarına kadar yaşadığı deneyimleri ve dönemin izlerini görmek mümkündür. Biyografisinin kaynaklık ettiği eserlerinde özellikle anne, baba, çocuk ilişkisine çokça yer veren yazar, kalem alındığı öyküleriyle hem kendisinin hem de toplumun anne ve kadın algısını ortaya koymaktadır. Geçmişine ve toplumdaki sosyolojik yapıya ait önemli argümanlar sunan yazarın sembolik dil kullanımı ile kurguyu ve anlatımı güçlü kıldığı görülür. Makalenin problemi insanın özneleşme sürecinde neler yaşadığı ve bunun esere nasıl yansıdığıdır. Bu amaçla Tomris Uyar’ın birbirinin devamı niteliğinde olan Çiçek Dirilticileri’nde başkişi, Sarmaşık Gülleri’nde ise norm karakter olarak yer alan Şükrüye’nin özneleşme sancısı, Freud ve Lacan’ın insanın özne/birey olma yoluna ilişkin ortaya koyduğu tespit ve tezlerden hareketle çözümlenmeye çalışılmıştır.
Keywords : TOMRİS UYAR, ÖYKÜ, ANNE, KADIN, ÖZNELEŞME

ORIGINAL ARTICLE URL