Hüseyin Atlansoy’un Şiirlerine Dilsel Sapmalar Açısından Bir Bakış

Authors : Selçuk Çınar

Pages : 17-32

Doi:10.51540/ijof.1707750

View : 54 | Download : 129

Publication Date : 2025-12-28

Article Type : Research Paper

Abstract :Şiir dili; metafor, alışılmamış bağdaştırma, söz sanatları gibi kullanımlar bakımından günlük dilden ayrılır. Dilsel sapmalar bu farklılığı en uzağa taşıyan unsurlardandır. Kelimeleri ses, biçim veya imlaları bakımından değiştirme; yaygınlığı olmayan yeni sözcükler türetme; söz diziminde cari olanın dışına çıkma; kelimeleri manaları yönünden yeni ve farklı bağdaştırmalarla kullanma gibi ölçünlü dilin sınırlarını aşan kullanımlar, “dilsel sapma” biçiminde nitelendirilir. İlk şiirini 1982’de yayımlayan Hüseyin Atlansoy, özellikle bu dönemde şiir dilinde açılımlar yapabilmek için sözü edilen sapmalardan yararlanır. Kısmen grameri bozma, yeni kelimeler türetme, imla dışına çıkma gibi yöntemlerle verili şiir dilinin ötesine geçmeye çalışır. Bu makalede 80 Kuşağı şairlerinden Atlansoy’un şiir kitapları dilsel sapmalar açısından ele alınmaktadır. Şairin dil konusundaki bu tavrı farklı araştırmacıların da dikkatini çeker. Atlansoy, dilin sınırlı yapısının “şairi” fiziki bir ortamın şartlarına mecbur bıraktığı, bu nedenle de böyle bir ortamdan kendine özgü bir dilsel evren yaratarak sıyrılabileceği yorumuyla bu tutumun gerekçesini açıklar. Öte yandan dilsel sapmalar, çoğu araştırmacı tarafından çeşitli şekillerde gruplandırılır. Tüm bunlar ve Atlansoy şiirinin yapısı göz önüne alınarak bu şiirdeki sapmalar; yazım, sözcük, sözdizimi, biçim ve anlam sapmaları şeklinde beş başlıkta ele alınmıştır.
Keywords : Modern Türk şiiri, şiir dili, dilsel sapmalar, 80 Kuşağı

ORIGINAL ARTICLE URL