Üslup Bağlamında Süleyman Tâlib’in Zeyl-i Siyer-i Veysî’si Üzerine Bir İnceleme

Authors : Abdulsamet Özmen

Pages : 80-90

Doi:10.51540/ijof.1833300

View : 42 | Download : 80

Publication Date : 2025-12-28

Article Type : Research Paper

Abstract :17. yüzyılda klasik Türk edebiyatı üslup olarak en külfetli ve sanatlı dönemini yaşamıştır. Bu dönemde kaleme alınan eserlerin büyük çoğunluğu sanatlı ve külfetli üsluptan nasibini almıştır. Mezkûr yüzyılda bahsi geçen üslubun en etkili olduğu edebî türlerden biri de siyer türüdür. Klasik Türk edebiyatında siyer sahasının adı zikredilen üslupla kaleme alınan ilk eseri ise Siyer-i Veysî’dir. Siyer-i Veysî, Hz. Peygamber’in doğumundan başlayıp Bedir Savaşı’na kadar cereyan eden bazı hadiseler/olayları konu etmiştir. Eser, Veysî’nin ölümüyle yarım kalmıştır. Siyer-i Veysî’ye daha sonra aynı üslup ve tarzla Nev‘î-zâde Atâyî, Nâbî, Sâmi-i Abdulkerim, Tıflî Ahmed Çelebi, Koca Râgıp Paşa, Nazmî-zâde Hüseyin Murtazâ, Koçhisârî-zâde Süleyman Tâlip gibi müellifler zeyl yazmışlardır. Bu çalışmada siyer kelimesinin tanımı yapılmış ve siyer türü ile alakalı olan diğer edebi türlerden bahsedilmiştir. Sanatlı üslup ile kaleme alınan siyerler muhteva ve üslup açısından incelenmiştir. Çalışmanın ana ekseninde Süleyman Tâlib’in te’lif ettiği ve Bilal Erkoç’un inceleme-metin olarak hazırladığı Zeyl-i Siyer-i Veysî adlı eser üslup olarak incelenmiştir.
Keywords : Siyer, süslü üslup, Koçhisârî-zâde Süleyman Tâlip.

ORIGINAL ARTICLE URL