Türk Din Mûsikîsi’nde Kullanılan Usûller

Authors : Sadettin Volkan KOPAR

Pages : 325-346

Doi:10.31591/istem.848521

View : 39 | Download : 17

Publication Date : 2020-12-31

Article Type : Research Paper

Abstract :Türk mûsikîsi genel türüne göre sınıflandırıldığında, dindışı mûsikî insert ignore into journalissuearticles values(lâdinî); ile birlikte incelenen diğer bir tür de dinî mûsikîdir. Türk din mûsikîsinde, kullanıldığı alan ve amaca göre çeşitlenen birçok form bulunmaktadır. Okunduğu yere göre cami, tekke ve hem cami hem de tekkede okunan insert ignore into journalissuearticles values(ortak); formlar olarak sınıflandırılan bu formların içerisinde serbest olarak bestelenen ve/veya okunan formlar olmakla birlikte usûllü olarak bestelenen ve icra edilen formlar da bulunmaktadır. Bu çalışmada, Türk din mûsikîsinde usûllü olarak bestelenen formlar olan, ilâhi, şuğul, tevşih, na’t, mirâciye, temcîd, salât-ı ümmiye, salâvat, mahfel sürmesi, regâibiyye, nefes, mevlevî âyini, durak, mersiye, deyiş ve semahtan oluşan 16 adet form incelenmiştir. Bu formlarda, Türk mûsikîsindeki hangi usûllerin hangi sıklıkta kullanıldığı, her bir formda kaç farklı usûlün kullanıldığı, bu formlardaki büyük-küçük usûl kullanım oranları incelenmiş, elde edilen sonuçlar tablo ve şekillerle gösterilmiştir. Ulaşılan sonuçlar ışığında, kullanılan usûller icra edildiği yere göre yapılan sınıflandırma insert ignore into journalissuearticles values(cami, tekke, ortak); içerisinde ayrıca değerlendirilmiştir.
Keywords : Türk Müziği, Türk Din Mûsikîsi, Dini Musiki, Form, Usûl

ORIGINAL ARTICLE URL