ARAP EDEBİYATINDA EBEDİLİK ANLAMINDA KULLANILAN TABİRLER
Authors : Ömer Yıldız
Pages : 373-390
Doi:10.26791/sarkiat.1738524
View : 124 | Download : 168
Publication Date : 2025-12-31
Article Type : Research Paper
Abstract :Arapçada ebediyet ve sonsuzluk anlamına gelen pek çok kelime bulunmaktadır. Arap dilinin tarihî ve edebî mirası incelendiğinde, “huld”, “ebed”, “bekâ”, “devâm” ve “sermed” gibi kelimelerin; Kur’an-ı Kerim, Hz. Peygamber’in hadisleri ve klasik Arap şiiri başta olmak üzere çeşitli metinlerde, sonsuzluk, süreklilik ve devamlılık anlamlarında yoğun biçimde kullanıldığı görülmektedir. Bununla birlikte, Arap dilinde yalnızca bu açık anlamlı kelimelerle yetinilmemiş; kimi zaman ebediyet kavramını dolaylı biçimde ifade eden çeşitli kalıp ve terkipler de bu anlamda kullanılmıştır. Bu tür kullanımlar, Arap toplumunun kültürel düşünce yapısının ve dilde tefennün anlayışının bir yansımasıdır. Arap toplumu, tarihsel süreç içinde bazı durum ve olguların zamanla yok olmayacağına, daima varlığını sürdüreceğine dair yerleşik bir inanca sahip olmuştur. Bu anlayış, özellikle cahiliye dönemi edebiyatından itibaren dile ve edebiyata yansımış; nesir ve nazımda sıkça rastlanan kalıplaşmış ifadeler aracılığıyla ebediyet kavramı ima edilmiştir. Bu ebedîlik ifade eden kalıplardaki zaman tasavvuru, aklî olarak sonsuzluğu mutlak biçimde ifade etmese de; Arap örfünde bu ifadeler pratikte sonsuzluk ve ebediyet anlamında kullanılmıştır. Bu yönüyle, söz konusu kalıplar hakiki bir zaman anlayışından ziyade kültürel ve dilsel kullanım alışkanlıklarını yansıtmaktadır. Bu çalışmada, Arap nesir ve nazmında yer alan metinler çerçevesinde ebediyet ve sonsuzluk anlamı taşıyan ifadeler kapsamlı şekilde incelenmektedir.Keywords : Arap Dili, şiir, edebiyat, sonsuzluk, ebedilik
ORIGINAL ARTICLE URL